Τι θα βοηθήσει στο σωστό μεγάλωμα του παιδιού;

Δύο καταπληκτικά άρθρα που θα έπρεπε να διαβάσει κάθε γονέας:

Γιατί τα Γαλλάκια δεν τσιρίζουν;

Επίσης τρώνε όλο τους το φαγητό, είναι πειθαρχημένα και δεν ξυπνούν κατά τη διάρκεια της νύχτας; Το best seller της Πάμελα Ντράκερμαν μας εξηγεί τα μυστικά της πειθαρχίας των γάλλων γονιών. Σίγουρα θα τα έχετε δει κάπου, τα καλοκαίρι, στις διακοπές ίσως ή στα ταξίδια σας στο εξωτερικό. Είναι εκείνα τα πιτσιρίκια, που κάθονται όλη την ώρα στην καρέκλα τους στο εστιατόριο και παίζουν χωρίς να τσιρίζουν στην αμμουδιά, την ίδια στιγμή που τα δικά μας παιδιά παίζουν «πόλεμο» στο εστιατόριο πετώντας το ένα στο άλλο κεφτεδάκια και κλαίνε υστερικά στην παραλία επειδή το αδερφάκι τους πήρε το κουβαδάκι. «Γιατί τα Γαλλάκια δεν το κάνουν ποτέ αυτό;»

Είναι ολοφάνερο πως κι εκείνα τα νήπια ούτε είναι μικρά ρομποτάκια, ούτε δεν διασκεδάζουν όσο θα έπρεπε για την ηλικία τους. Αντίθετα, είναι παιδάκια χαρούμενα, δραστήρια και γεμάτα απορίες, όπως όλα. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που κάνει τα παιδιά στη Γαλλία (και στη Σουηδία, την Ολλανδία και άλλες χώρες) τόσο πιο καλόβολα, υπάκουα και ώριμα σε σχέση με τα δικά μας; Μια αντίστοιχη απορία είχε και η Πάμελα Ντράκερμαν, μια Βρετανίδα μαμά που ζει στο Παρίσι. Όταν μετακόμισε εκεί, είχε μια κόρη 18 μηνών και εντυπωσιάστηκε από το πόσο διαφορετικά φέρονταν τα παιδιά εκεί, σε σχέση με τα νήπια στην πατρίδα της.

Έτσι, αποφάσισε να αναζητήσει τις αιτίες που κάνουν τα πιτσιρίκια στη Γαλλία λιγότερο κακομαθημένα, και κατέγραψε τις παρατηρήσεις της στο βιβλίο της με τον ευρηματικό τίτλο «Γιατί τα Γαλλάκια δεν πετάνε κάτω το φαγητό τους». Μέσα από τις σελίδες του, προσπαθεί να εξηγήσει ποιες είναι εκείνες οι ιδιαιτερότητες στη συμπεριφορά των γάλλων γονιών που έχουν τόσο εμφανή επίδραση στη συμπεριφορά των παιδιών τους. Μερικές από αυτές είναι οι ακόλουθες:

Οι γαλλίδες μαμάδες είναι ιδιαίτερα αυστηρές σε ό,τι αφορά το φαγητό
Οι Γαλλίδες έχουν προσωπική ζωή και μετά το παιδί
Οι γαλλίδες μαμάδες δεν ενδίδουν στα πείσματα

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ:


Το δικό σου παιδί θα μαζέψει φράουλες;

Δεν ξέρω πώς να στο πω χωρίς να σε τρομάξω! Αλλά, ένας νέος άνθρωπος που είχε γονείς full service, που δεν έπιασε ποτέ τη σκούπα στα χέρια του, που δεν ξέρει να φροντίσει τα ρούχα του, που δεν βγήκε ποτέ στη ζούγκλα των δημοσίων υπηρεσιών να πληρώσει έναν λογαριασμό, έστω με τα λεφτά των γονιών του, που όταν λείπει κάτι από το ψυγείο ουρλιάζει στη μάνα του, αντί να πάει να ψωνίσει, δεν πρόκειται ποτέ, μα ποτέ, να πάει να μαζέψει φράουλες για να ζήσει!

Και αν πάει, το σώμα του θα τον προδώσει σε λίγες ώρες. Και αν αντέξει λίγο παραπάνω, θα καταρρεύσει ψυχολογικά. Ο ασφαλέστερος τρόπος να μεγαλώσεις σωστά το παιδί σου είναι να συνειδητοποιήσεις πως δεν είσαι άτρωτος, δεν είσαι αθάνατος. Μεγαλώνεις ανθρώπους που, αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να καταφέρουν μόνοι τους. Και δεν ξέρεις ούτε το πότε ούτε υπό ποιες συνθήκες θα κληθούν να το κάνουν.

 Εσύ, λοιπόν, που τα παιδιά σου είναι ακόμα μικρά, αντί να τους πετάς στα μούτρα το κινέζικο χαζοπαίχνιδο από τα Τζάμπο, παίξε μαζί τους δουλεύοντας. Σκουπίστε, μαγειρέψτε, καθαρίστε τα τζάμια μαζί! Για τα παιδιά, παιχνίδι είναι κι αυτό. Και αν κάποιες στιγμές δυσανασχετούν, αγνοήστε το. Σημασία έχει πως θα γνωρίζουν πώς να ζήσουν, όποια τροπή και αν πάρουν τα πράγματα. Θα έρθει μια μέρα που η ευγνωμοσύνη τους για σας, θα τους χαρίσει τόση ευτυχία, που τίποτα, μα τίποτα δεν μπορέσει να τους την πάρει!

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ: skepteon.blogspot.gr/2013/06/blog-post_30.html 

Τι ακριβώς είναι η βαθμοθηρία και τι έκταση έχει πάρει στην Ελλάδα;

Η βαθμοθηρία στιγματίζει τους μαθητές

Κυνηγώντας το άριστα από τις γυμνασιακές τάξεις, χάνουν το παιχνίδι της πραγματικής μάθησης, σύμφωνα με έρευνα του ΕΚΚΕ 

Το κυνήγι του καλού βαθμού στιγματίζει την προσπάθεια των Ελλήνων μαθητών. Από το δημοτικό έως και το λύκειο οι μαθητές έχουν συνδέσει την πρόοδό τους με τον καλό βαθμό και αυτό καταλήγει να αποτελεί αυτοσκοπό, στερώντας τους τη διάθεση να μάθουν, να χαρούν την εκπαιδευτική διαδικασία, να διευρύνουν τους ορίζοντές τους. Αποτέλεσμα της στάσης αυτής είναι η παπαγαλία, το άγχος, η πίεση αλλά τα έξοδα των γονιών, που πολλές φορές επιθυμούν μέσα από την πρόοδο των παιδιών τους να… δικαιώσουν τα δικά τους όνειρα. Είναι μάλιστα ενδεικτικό ότι και οι γονείς πιέζουν τα παιδιά για όλο και καλύτερους βαθμούς.

Ειδικότερα, όπως δείχνει έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), οι εννέα στους δέκα μαθητές γυμνασίου (91,9% το ακριβές ποσοστό) δηλώνουν ότι τους ενδιαφέρει πολύ ο βαθμός στα μαθήματα και ότι θα ήθελαν να παίρνουν πάντα καλούς βαθμούς. Και το ποσοστό αυτό αυξάνεται στους μαθητές λυκείου.

Οι γονείς πιέζουν

Από την άλλη, το 97% των μαθητών των δημοτικών σχολείων είναι πεπεισμένοι ότι «οι γονείς τους θέλουν να έχουν καλούς βαθμούς», το 41% των μαθητών των γυμνασίων ανέφεραν ότι οι γονείς τους ελέγχουν προκειμένου να είναι σίγουροι ότι διάβασαν τα μαθήματά τους, ενώ το 34,4% των μαθητών του Λυκείου δήλωσαν ότι οι γονείς τους τούς «πιέζουν» για να έχουν υψηλούς βαθμούς και τους ενδιαφέρει πολύ ο βαθμός… Από την πλευρά τους, οι έξι στους δέκα εκπαιδευτικούς (59,3%) δηλώνουν ότι το ισχύον σύστημα «καλλιεργεί την ψύχωση του καλού βαθμού». Αυτό οδηγεί εν μέρει και στην παραγωγή αρίστων και πολύ καλών μαθητών, που όμως δεν επιβεβαιώνουν τις επιδόσεις τους κατά τις κρίσιμες εισαγωγικές εξετάσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

 Διαβάστε περισσότερα: Η βαθμοθηρία στο ελληνικό σχολείο | ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ

Τι πρέπει να γνωρίζω για τα ιδιαίτερα μαθήματα;


Το άρθρο 'Ιδιαίτερα Μαθήματα' της Άνσας Λακιώτη δίνει την πιο κατατοπιστική απάντηση. Παραθέτουμε μόνο τον, ομολογουμένως πολύ επιτυχημένο, επίλογο, αλλά πρέπει να διαβάσετε όλο το άρθρο για να κατανοήσετε την λογική αυτού του συμπεράσματος.  
---------------
Για να τελειώνουμε (σχήμα λόγου, βέβαια…) με το θέμα: κανείς δεν υποχρεώνει κανέναν να καταφύγει στο ιδιαίτερο μάθημα όταν:
  •  δεν συντρέχουν κάποιοι από τους λόγους που προανέφερα
  • όταν υπάρχουν πολύ οικονομικότερες λύσεις όπως τα Σχολεία Ξένων Γλωσσών
Όταν όμως κάποιος επιλέγει το ιδιαίτερο μάθημα να ξέρει ότι ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΟ στην περίπτωση που αναζητά επαγγελματία και δεν αντιγράφει αριθμούς κινητών τηλεφώνων από αυτοκόλλητα στις κολώνες της ΔΕΗ ή τους κάδους απορριμάτων – έστω κι αν πρόκειται για τους μπλέ της ανακύκλωσης!
Επειδή δε ο κλάδος… γυναικοκρατείται, θέλω να ζητήσω από τις κυρίες, – και τις συναδέλφους καθηγήτριες και τις μητέρες-εργοδότριες – να σκεφτούν λίγο πως αν απαιτούν χαμηλή τιμή σε ιδιαίτερο μάθημα από επαγγελματία είναι σαν να απαιτούν  ένα Chanel συνολάκι ραμμένο στα μέτρα τους αλλά σε τιμή Zara!

Τι αληθεύει απ' όσα ακούω για την εκμάθηση ξένων γλωσσών;

Η απάντηση ( ή τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος της) βρίσκεται στο άρθρο 'Μύθοι και αλήθειες στην εκμάθηση ξένων γλωσσών' της Ελένης Γαρυφαλάκη, όπως δημοσιεύτηκε στον διαδικτυακό χώρο www.xeneglosses.eu

-------------

Διαβάζοντας εδώ και πολλά χρόνια διάφορα άρθρα σχετικά με την εκμάθηση των ξένων γλωσσών από Έλληνες μαθητές, παρατηρώ την εξής “μόδα” που, δυστυχώς, μας έχει επιβάλλει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα:
  • Τα αγγλικά θεωρούνται απαραίτητη και εύκολη ξένη γλώσσα.
  • Τα γαλλικά και τα γερμανικά θεωρούνται πολύ εκλεπτυσμένες ξένες γλώσσες, απαραίτητες να μάθει ένα παιδί για να θεωρείται πετυχημένος και έξυπνος.
  • Η πολυγλωσσία θεωρείται ότι αποδεικνύει υψηλή νοημοσύνη και τα πτυχία είναι αποδεικτικό επαγγελματικής επιτυχίας και πλούτου.
Τι είναι μύθος και τι αλήθεια από τα παραπάνω;

Εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας

Αλήθεια:

Τα αγγλικά είναι, όντως, η ξένη γλώσσα που μιλιέται περισσότερο στον κόσμο.
Είναι η γλώσσα που απαντάται πιο συχνά στην ξένη βιβλιογραφία, η γλώσσα στην οποία θα συνεννοηθούν συχνότερα δύο αλλόγλωσσοι άνθρωποι, η γλώσσα στην οποία είναι γραμμένες οι περισσότερες ιστοσελίδες.

Αυτό που δεν ξέρουν, βέβαια, πολλοί, είναι ότι η ισπανική γλώσσα υπολογίζεται ότι θα την ξεπεράσει σε ομιλητές μέσα στα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με επιστήμονες και ερευνητές. Παρ’ όλ’ αυτά, βιβλία και ιστοσελίδες γραμμένα στα ισπανικά είναι ακόμα πολύ λίγα σε αναλογία με τα αντίστοιχα στα αγγλικά.

Ναι, λοιπόν, είναι αλήθεια ότι τα αγγλικά είναι μια γλώσσα χρήσιμη για ένα μαθητή, μια γλώσσα-διαβατήριο για διάφορα πράγματα που θα θελήσει να πετύχει σε επαγγελματικό, κυρίως, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο.

Μύθος:

Τα αγγλικά δεν είναι εύκολη γλώσσα, όπως διαφημίζεται. 

Το φωνητικό-φωνολογικό σύστημα της αγγλικής γλώσσας είναι τελείως αδιαφανές, δηλαδή άλλα ακούμε και άλλα γράφουμε, άλλα βλέπουμε και άλλα διαβάζουμε. Πόσο εύκολο νομίζετε ότι είναι για ένα Ελληνόπουλο να γράψει τις λέξεις “yacht”, “eight”, “beautiful” και ούτω καθεξής, όταν δεν κατανοεί καν το λόγο για τον οποίο γράφονται όπως γράφονται. Δεν είναι τυχαίο, μάλιστα, ότι οι αγγλόφωνοι μαθητές εμφανίζουν δυσλεξία σε ποσοστό πάνω από 10%, λόγω του περίπλοκου αυτού συστήματος της αγγλικής.

Επίσης, η αγγλική γραμματική περιλαμβάνει κάποιους κανόνες δυσνόητους για τους Έλληνες μαθητές, διότι διαφέρουν αρκετά από τους κανόνες της ελληνικής γραμματικής. Για ποιο λόγο να βάζουμε τα βοηθητικά ρήματα “do”, “does”, “did” κλπ. όταν στα ελληνικά το ίδιο πράγμα το λέμε πιο απλά; Αναφέρω μονάχα ένα απλό κεφάλαιο της γραμματικής, υπάρχουν και άλλα πολύ πιο δυσνόητα.

“Και τότε”, θα ρωτήσει κάποιος, “γιατί τα παιδιά μας μαθαίνουν αυτή σαν πρώτη γλώσσα;”.
Μα ακριβώς επειδή είναι η ξένη γλώσσα που μιλιέται περισσότερο και για κανέναν άλλο λόγο. Ούτε επειδή είναι πιο εύκολη, το αντίθετο μάλιστα, ούτε επειδή είναι πιο φιλική προς τα παιδιά. Ευτυχώς ή δυστυχώς, οι Η.Π.Α. και η Αγγλία έχουν επιβάλλει αυτή τη γλωσσική πολιτική στη χώρα μας και εμείς την ακολουθούμε, ειδικά τον τελευταίο χρόνο που τα αγγλικά διδάσκονται από την πρώτη δημοτικού, κατά τη γνώμη μου εγκληματικά, διότι τα παιδιά δεν έχουν ακόμα κατακτήσει τις τυπικές δομές (γραφή και ανάγνωση) της μητρικής τους γλώσσας, της ελληνικής.


Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο εδώ: 

xenesglosses.eu/2012/03/mythoi-kai-alitheies-stin-ekmathisi-xeno/#ixzz2HDpg1H8a

Μπορώ να αποκτήσω μέσα σε λίγους μήνες ή σε μικρή ηλικία πιστοποιητικό επιπέδου Proficiency;

Η απάντηση στο άρθρο της Άνσας Λακιώτη στην ιστοσελίδα xeniglossa.gr.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα:

Αν λοιπόν ο στόχος μας είναι να μάθουμε μια ξένη γλώσσα χρειαζόμαστε – επαναλαμβάνω και τονίζω – χρόνο και συστηματική προσπάθεια. Επίσης πρέπει να γνωρίζουμε και για ποιο λόγο θέλουμε να μάθουμε την ξένη γλώσσα. Για άμεση προφορική επικοινωνία; Για ανταλλαγή e-mail; Για σπουδές στη χώρα όπου ομιλείται η συγκεκριμένη γλώσσα; Για έρευνα; Γιατί απλά μας αρέσει;

Οι απαντήσεις που θα δώσουμε σε αυτές τις ερωτήσεις είναι πολύ σημαντικές. Θα καθορίσουν:
α. πόσο χρόνο θα χρειαστούμε
β. τι προσπάθεια θα καταβάλλουμε
γ. τι πιστοποιητικό γλωσσομάθειας θα χρειαστούμε

Δυστυχώς πολύ συχνά η απόκτηση του πιστοποιητικού έχει προτεραιότητα εις βάρος του χρόνου και της προσπάθειας. Τουλάχιστον αυτή την επιθυμία εκφράζουν αρκετά συχνά μαθητές και γονείς. Η φράση – τίτλος «Θέλω το Proficiency τώρα!» μπορεί να φαίνεται υπερβολική αλλά δεν είναι. Ακόμη και αν εξηγήσεις στον μαθητή ή τον γονέα όλα αυτά που ανέφερα πιο πάνω περί χρόνου και προσπάθειας, θα σε ακούσουν μεν, θα νεύουν καταφατικά όση ώρα εξηγείς τα πως και γιατί αλλά τις περισσότερες φορές θα σε αποστομώσουν με ένα «Να, αλλά εγώ θέλω το Proficiency σε 3 μήνες!»

Πόσο περιθώριο πλέον έχει κανείς να κάνει κατανοητή την πραγματικότητα; Η οποία πραγματικότητα κάνει ξεκάθαρο ότι το Proficiency είναι ένα πιστοποιητικό ακαδημαϊκού επιπέδου και συνεπώς δεν μπορεί να αποκτηθεί σε 3 μήνες από έναν άνθρωπο που πριν κάποια χρόνια – όπως με καμάρι δηλώνει ο ίδιος – «πήρε το lower».(Ακόμη και αν η γνώση βγει στο μέλλον σε μορφή … κάψουλας, ένα χρονικό περιθώριο μεταβολισμού της πάλι θα χρειάζεται!)

Πρέπει να πιέσω το παιδί για να διαβάσει ακόμα και το καλοκαίρι;

Η απάντηση υπάρχει στη συνέντευξη της μαμάς και blogger, Άσπας Τσαμαδή, στον Ελεύθερο Τύπο με τίτλο “Καλοκαιρινό διάβασμα με μέτρο και ελευθερία”.


Η μάχη του καλοκαιρινού διαβάσματος μεταξύ παιδιών και γονέων είναι θέμα που αποτελεί σημείο τριβής καθ’ όλη τη διάρκεια των θερινών διακοπών και ιδιαίτερα τον Αύγουστο, το τελευταίο καλοκαιρινό μήνα πριν από την επιστροφή στα θρανία. Φαίνεται όμως, ότι και σε αυτή την περίπτωση την αλήθεια όντως τη μαθαίνεις από… μικρό, καθώς ειδικοί αναφέρουν ότι οι γονείς δεν πρέπει να πιέζουν τα παιδιά τους να ασχολούνται με σχολικά θέματα! Η φετινή χρονιά ήταν ιδιαίτερα δύσκολη για τους λιλιπούτειους, οι οποίοι αντιλαμβάνονταν τα οικογενειακά προβλήματα και αγωνιούσαν μαζί με τους ενήλικες. Έτσι ψυχολόγοι αναφέρουν ότι το καλοκαίρι τα παιδιά πρέπει να ξεκουραστούν και να… γεμίσουν τις μπαταρίες τους για τη νέα χρονιά.
......
Αντίστοιχη είναι και η άποψη της κ. Άσπας Τσαμαδή, επίσης μητέρας δύο κοριτσιών ηλικίας εννέα και επτά ετών: “Εγώ προσωπικά δεν πιέζω τα παιδιά να διαβάζουν το καλοκαίρι, αλλά αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό για μένα μιας και δεν τα πιέζω ούτε το χειμώνα! Αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να καθοδηγώ τα παιδιά μου να αναλαμβάνουν μόνα τους τις ευθύνες τους, και αυτό ισχύει τόσο για τα μαθήματά τους όσο και για όλες τους τις υποχρεώσεις. Επειδή ακριβώς η μόρφωσή τους με ενδιαφέρει, θέλω να αγαπήσουν το διάβασμα και όχι να διαβάζουν επειδή τα πιέζω ή τα ελέγχω ή γκρινιάζω”.
“Το καλοκαίρι δίνει πάντα πολλές νέες ευκαιρίες για μάθηση. Τα παιδιά αλλάζουν περιβάλλον, βλέπουν νέα μέρη, ταξιδεύουν, κάνουν καινούργιους φίλους. Εκτίθενται συνεχώς σε νέες πληροφορίες”, αναφέρει η κυρία Τσαμαδή και συμπληρώνει: “Παρ’ όλα αυτά, όλο και κάτι νέο σχεδιάζω που ξέρω ότι θα διευρύνει τους ορίζοντές τους. Για παράδειγμα, φέτος το καλοκαίρι παίζουμε το παιχνίδι των χωρών. Κάθε εβδομάδα την αφιερώνουμε σε μία νέα χώρα και προσπαθούμε να τη γνωρίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο μέσα από το φαγητό της, τη μουσική της, τα παιχνίδια της και τη γλώσσα της. Παράλληλα πάντως με τις βουτιές στη θάλασσα, βουτάνε απαραίτητα και μέσα σε νέα εξωσχολικά βιβλία. Επίσης βοηθάει και η τεχνολογία, με μέτρο.”

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη, καθώς και προσωπικά σχόλια της Άσπας στο ιστολόγιό της: www.aspaonline.gr/2012/08/07/sinentefxi-eleftheros-tipos-kalokairino-diavasma-me-metro-eleftheri/

Πού μπορώ να βρω ιδέες για την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας στο παιδί;


Η Χαρά Χαραλαμπάκη περιγράφει τις σκέψεις μετά από όσα ειπώθηκαν στη συνάντησή μας. Δηλώνει την αγάπη της για το παραδοσιακό βιβλίο, αλλά συνάμα καλωσορίζει την ψηφιακή λογοτεχνία στη ζωή τη δική της, αλλά και της κόρης της, αφού μάλιστα έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα διαδικτυακή έρευνα επί του θέματος.

Books books books & e-books


Ο Κώστας Στοφόρος αφηγείται ζωηρά το πρωτότυπο παραμύθι που δημιούργησε με τους μικρούς μαθητές μας.

Από το Ηράκλειο στην... Κίνα με ένα παραμύθι!


Ακολουθεί το καταπληκτικό άρθρο του Νικόλα Σμυρνάκη, το οποίο περιέχει όλες τις ιδέες που παρουσίασε ο Νικόλας στη συνάντηση με συνοδεία σχετικής βιβλιογραφίας. Πραγματικά μια μοναδική εργασία για το παιδί και το βιβλίο, παραδοσιακό και ψηφιακό.

Παρουσίαση με θέμα «Το παιδί και το βιβλίο. Ο ρόλος της τεχνολογίας στη σχέση αυτή» 


Θεματικές ενότητες:

Τι μπορεί να προσφέρει ένα βιβλίο σε ένα παιδί και γιατί είναι σημαντικό;

Τι είδους βιβλία επιλέγουμε ανάλογα με την ηλικία του παιδιού; 

Πώς θα αγαπήσουν τα παιδιά το βιβλίο; 

Τεχνολογία και βιβλίο: 

- Γιατί e-books; 

- Δυνατότητες – Πρωτοτυπίες της ψηφιακής λογοτεχνίας 

- Παραδείγματα ψηφιακών δημιουργημάτων που μπορούν να προσφέρουν μια διαφορετική εμπειρία ανάγνωσης.

Τέλος, βρείτε όλη τη δουλειά του σχολείου μας σχετικά με τη χρήση του ξενόγλωσσου βιβλίου στη τάξη εδώ:

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΑΣ

Η περιγραφή των δραστηριοτήτων μας μπορεί να δώσει πολλές ιδέες σε μικρούς και μεγάλους για το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί το βιβλίο στη μάθηση, αλλά και στον ελεύθερό μας χρόνο.

Πώς να ωθήσω το παιδί προς την ανάγνωση βιβλίων;

•Να γίνουμε το κατάλληλο πρότυπο για το παιδί. Να διαβάζουμε εμείς βιβλία, έτσι ώστε το παιδί να μας μιμηθεί.

•Να βρίσκουμε χρόνο, ώστε να διαβάζουμε βιβλία μαζί με το παιδί.

 •Να επιλέγουμε ώρες που θα είμαστε χαλαροί και να τις αφιερώνουμε στο διάβασμα μαζί με το παιδί. Καλό θα ήταν να υπάρχει μια σταθερότητα πχ. λίγο πριν τον βραδινό ύπνο.

•Πηγαίνουμε μαζί με τα παιδιά σε βιβλιοπωλεία και τα αφήνουμε να επιλέξουν τα δικά τους βιβλία.

•Προτιμάμε τα βιβλία που ανταποκρίνονται περισσότερο στο γνωστικό και αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού. Στα περισσότερα αναγράφονται οι ηλικίες των παιδιών στις οποίες απευθύνονται.

•Επινοούμε παιχνίδια και δραστηριότητες που αφορούν το περιεχόμενο του βιβλίου, έτσι ώστε το διάβασμα να θεωρείται μια ευχάριστη δραστηριότητα και όχι αγγαρεία.

•Τα βιβλία, καθώς και η ανάγνωσή τους, να θεωρούνται ως κάτι φυσιολογικό στα πλαίσια της οικογένειας. «Η μαμά και ο μπαμπάς διαβάζουν....», στο σπίτι υπάρχουν παντού βιβλιοθήκες κτλ.

•Παίρνουμε αφορμές από τα βιβλία για να μεταδώσουμε αξίες στα παιδιά.

•Δίνουμε βιβλία στα παιδιά με κάθε ευκαιρία και όχι μόνο κάθε γιορτή ή γενέθλια. Πάνω από όλα, ο καλύτερος τρόπος για να αγαπήσουν τα παιδιά το βιβλίο είναι τα ίδια τα βιβλία.

Αυτές και πολλές ακόμα ιδέες για γονείς στο ιστολόγιο του Κώστα Στοφόρου.

Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ

Wikispaces

ΕΙΔΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Wikispaces